Światła, kamera... kurczaki! Netflix zaoferował nam nie tylko pełnometrażową kontynuację poklatkowego hitu, ale również 20-minutowy, oficjalny materiał, w którym animatorzy, projektanci i inni twórcy "Uciekających kurczaków: Ery nuggetsów", dzielą się swoimi opiniami na temat ich 6-letniej pracy poświęconej na produkcję tej animacji. Materiał, o którym mowa pozwala wkroczyć za kulisy wraz z reżyserem, Samem Fellem i prześledzić odnowienie pierwotnych postaci oraz powstawanie nowych scen do drugiej części filmu. Ponadto, w tym przypadku szczęśliwe zakończenie jest dopiero początkiem całkiem nowej historii...
Warto wiedzieć, że pojęcie animacji jest jedną z form współczesnej sztuki. Z tego krótkiego nagrania dostępnego wraz z pełnometrażowym filmem w serwisie Netflix dowiemy się między innymi, co właściwie wyróżnia technikę typu stop-motion od innych stylów dzisiejszych animacji, jakie były role dla poszczególnych twórców oraz nieco o metodach tworzenia niektórych sekwencji w kontynuacji filmu, które wymagały wyjątkowo mnóstwo czasu (między innymi scena ze szklanymi schodami).
Twórcy wyjaśniają, że chcieli być wierni oryginałowi, "Chicken Run" (reżyser Peter Lord) i ponownie zaprezentować głównych bohaterów, Rocky'ego (głos Zachary Levi) i Ginger (głos Thandiwe Newton) - ale tym razem w roli rodziców, a co za tym idzie, opowiedzieć nieco o trudach rodzicielstwa. Na świat przychodzi ich córka, Molly, której brakuje poczucia wolności. Zostaje schwytana i przewieziona do tajemniczej fabryki, gdzie jest pełno pułapek, wszędzie strażnicy i nie da się wejść do środka. Bohaterowie zbierają więc niezwykłą ekipę, by wydostać Molly, a później inne kurczaki.
W niektórych dzisiejszych bajkach, czasem twórcy lubią z drugiej strony niepotrzebnie przesadzać z różnymi rzeczami - między innymi już w samych wątkach fabularnych. A to niekoniecznie podoba się ludziom. Pomimo, iż w kontynuacji "Uciekających kurczaków" niektóre sceny są lekko przesadzone, ogólnie fabułę filmu oceniam pozytywnie. Dodatkowym atutem jest świetnie dobrana oprawa muzyczna, za którą odpowiadał Harry Gregson-Williams. Pasuje ona do tego, co się dzieje w filmie i nadaje klimat zwrotom akcji (zwłaszcza przy scenie włamania).
Uwaga: dalsza część materiału zawiera potencjalny spojler!
Scenariusz jest dość pomysłowy: podobnie jak w pierwszej części, kurczaki muszą wytężyć siły i wykorzystać wszystkie umiejętności, aby tym razem dostać się do niebezpiecznego miejsca i ocalić gatunek przed zagładą. Mają określone zadania, które zostają przez nie szczegółowo przemyślane. Wykonują je we właściwej kolejności i we właściwym czasie - na przykład, Fowler otrzymuje rolę "orędownika", czuwając nad całą akcją. Jako ciekawostkę mogę podać jeszcze jedną rzecz, na którą sam przypadkiem zwróciłem uwagę po obejrzeniu kontynuacji filmu, a czego nie wyjaśniono podczas jej tworzenia - w scenie końcowej można zauważyć pewien tzw. Easter-egg - że w jednym miejscu (konkretnie w prawej, górnej części sceny), wśród kurczaków ukrywa się pewien pingwin przebrany za... kurczaka! Jak się okazuje, jest to postać z innej animacji poklatkowej, która swoją premierę również miała w serwisie Netflix, pod tytułem "Wallace i Gromit: Zemsta pingwina". Wygląda na to, że twórcy celowo zamieścili na chwilę jego postać po nowej przygodzie, a zarazem misji ratunkowej, której podjęły się tytułowe kurczaki. W dodatku, możemy zauważyć kilka niezłych gier słów, które padają podczas seansu, takich jak min. eggs-plosion, Sir Lans-Nielot, Księga Oczysta.
