"Syberia" jest przygodową grą komputerową typu "wskaż i kliknij", która stworzona została i wydana przez firmę Microïds w 2002 roku i zaprojektowana przez nieżyjącego już Benoît Sokala.
MOJE WRAŻENIA
Grając po raz pierwszy w "Syberię" kilka lat temu po instalacji z płyty, szybko zauważyłem, że jest to gra, z którą warto się zapoznać, poświęcając jej większą uwagę. Moim zdaniem zagrać w nią jeden raz to zdecydowanie za mało. Zawiera ciekawą fabułę, o której opowiem poniżej materiału i wyjątkowo opracowaną rozgrywkę, przy której można się zrelaksować, rozwiązując kolejno napotkane po drodze zagadki logiczne. Niedawno postanowiłem powrócić do pierwszej części serii, tym razem kupując ją na platformie Steam, gdyż nie chciała mi się uruchomić po ponownej instalacji z płyty pudełkowej na nowszej wersji systemu Windows. Na tle innych gier komputerowych, w które miałem przyjemność zagrać, z Syberią powiązane są miłe wspomnienia dotyczące moich pierwszych wrażeń, a do samej gry pojawił się u mnie pewien sentyment, więc złego słowa nie jestem w stanie o niej powiedzieć.
ROZGRYWKA
Gracz kieruje amerykańską prawniczką Kate Walker, która odwiedza kolejne lokacje, prowadzi rozmowy z napotkanymi postaciami, odnajduje potrzebne przedmioty i wykorzystuje je do określonych celów, rozwiązuje zagadki logiczne i problemy. W czasie dialogów z postaciami gracz ma do wyboru różne tematy rozmów. Bohaterka posługuje się też telefonem komórkowym, aby wykonywać rozmowy lub odbierać połączenia. W grze Syberia można poruszać się wyłącznie z pomocą myszy. Najlepiej jest rozmawiać ze wszystkimi napotkanymi postaciami na określone tematy, a także zbierać i wykorzystywać wszystkie odnalezione przedmioty po drodze. Nie powinno się zdarzyć, że jakiś przedmiot pozostanie niewykorzystany, a dana lokalizacja niezwiedzona.
FABUŁA
(Pogrubiono ważniejsze kwestie)
Kate Walker przybywa z Nowego Jorku do miejscowości Valadilène w sercu Alp Francuskich, aby sfinalizować zakup fabryki mechanicznych zabawek przez amerykański koncern zabawkowy. Na miejscu dowiaduje się, że niejaka Anna Voralberg – właścicielka fabryki, która miała podpisać akt sprzedaży – nie żyje, a jedyny spadkobierca – Hans Voralberg, uznany za zmarłego młodszy brat Anny, przebywa na rubieżach wschodniej Rosji, gdzie poszukuje tytułowej, legendarnej wyspy Syberii, na której ponoć wciąż żyją prehistoryczne mamuty.
Choć sprawa miała zostać zamknięta w ciągu 48 godzin, Kate postanawia odnaleźć Hansa i uzyskać jego podpis sprzedaży, gdyż bez tego przejęcie fabryki zabawek jest niemożliwe. Bohaterka wyrusza w przedziwną podróż na wschód nakręcanym pociągiem - jednym z ostatnich wynalazków Hansa. I tak rozpoczyna się jej wielka przygoda na Syberię. W czasie tej niezwykłej wyprawy towarzyszy jej osobliwy automat Oskar (nie robot), który stwierdza, że stworzono go właśnie do prowadzenia lokomotywy. Pełni on tu funkcję zarówno mechanicznego maszynisty, jak i konduktora pojazdu. W czasie rozgrywki i w towarzystwie Oskara, Kate musi rozwiązywać problemy i zagadki logiczne, a także usuwać wszelkie przeszkody prawne i fizyczne, które uniemożliwiają odjazd pociągu z kolejnych stacji.
W trakcie samej podróży Kate Walker prowadzi też dialogi z postaciami, które miały kontakt z Hansem Voralbergiem i jego geniuszem, zdobywając w ten sposób coraz więcej informacji na jego temat. Zatrzymuje się także w czterech różnych miejscowościach. Oprócz Valadilène zwiedza jeszcze miasteczko uniwersyteckie Barrockstadt w Niemczech (czyt. Barksztad) oraz dwie lokacje w Rosji: opuszczony kompleks przemysłowy Komkolzgrad i zapomniane uzdrowisko w Aralbadzie.
PRODUKCJA
Grę zaprojektował Benoît Sokal. Grafika składa się z trójwymiarowych postaci i dwuwymiarowych teł graficznych.
ODBIÓR GRY
"Syberia" zebrała pozytywne recenzje krytyków, którzy doceniali fabułę gry, jej oprawę graficzną i muzyczną oraz wyważony poziom trudności. Krytykowano jednak liniową rozgrywkę.
KONTYNUACJE
Syberia z 2002 r. doczekała się aż trzech bezpośrednich kontynuacji: Syberia II (2004), Syberia 3 z 2017 r., a także Syberia: The World Before, której premiera miała miejsce 18 marca 2022 roku. Ta ostatnia dedykowana jest pamięci twórcy Sokala, który zmarł podczas tworzenia w 2021 r. Osobiście grałem już we wszystkie części Syberii, odpalając je z wypiekami na twarzy, z czego ukończyłem trzy pierwsze z nich, natomiast w przypadku czwartej odsłony jestem w trakcie rozgrywki.
Ciekawostka: ponieważ od momentu powstania pierwszej i drugiej części Syberii minęło ponad 13 lat, w dwóch ostatnich kontynuacjach twórcy zmienili sposób rozgrywki, rezygnując z niektórych pierwotnych funkcji oraz wprowadzając całkiem nowe zastosowania.
INSTALACJA
Choć wszystkie części gry Syberia dostępne są na Steam, to są jeszcze wersje pudełkowe. Wspominałem na początku, że pojawiła się u mnie trudność z uruchomieniem pierwszej Syberii z pomocą płyty. Zdaję sobie sprawę, że czasem może się tak zdarzyć w przypadku starszych gier, które mają prawo nie odpalić się na nowszych wersjach systemu. Co więcej, po ponownym uruchomieniu gry automatycznie zmieniła mi się także rozdzielczość obrazu. Podobna sytuacja miała miejsce zresztą w przypadku gry Thief: Deadly Shadows z 2004 r. (którą również instalowałem, mając ją fizycznie na płycie). Choć biorąc pod uwagę stare gry tego typu uważam, że takie kwestie jak zmiana rozdzielczości, którą i tak można z powrotem sobie ustawić na tę właściwą, są normalną rzeczą.
Kategorie:
stare gry, retro, przygodowe, gry muzyczne, wskaż i kliknij, zagadki logiczne, liniowa rozgrywka, zagraniczne z polskim dubbingiem, zróżnicowany poziom trudności, lata 2000.
Czytaj także:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz